"Γράμματα σ' έναν πολύ νέο ποιητή" του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου

Γράμματα σ' έναν πολύ νέο ποιητή

Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος
Εκδόσεις Πόλις - 2012
Ποίηση

Γράφει η Στέλλα Σαμιώτου-Φιτσάιμονς



Το βιβλίο με πρόλαβε στην πόρτα καθώς έφευγα για μια μικρή συγκέντρωση σε φιλικό σπίτι εδώ, στα περίχωρα του Λος Άντζελες. Άνοιξα το φάκελο, το κράτησα για μια στιγμή κι αποφάσισα να το πάρω μαζί μου για να μην αναγκαστώ να ξεκλειδώσω την πόρτα. Έβρεχε έξω και στο φιλικό σπίτι είχαν αναμμένο τζάκι, κρύο φαγητό και αρκετή πλήξη. Το έβγαλα, λοιπόν, από την τσάντα μου κι άρχισα να γυρνάω τις σελίδες. Η συντροφιά ενδιαφέρθηκε για το ανάγνωσμά μου κι όταν τους εξήγησα περί τίνος επρόκειτο, μου ζήτησαν να τους μεταφράσω μερικές αράδες επί τόπου. Από περιέργεια, είπαν, για τη σύγχρονη ελληνική ποίηση. Άρχισα να μεταφράζω, χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση ή όρεξη είναι η αλήθεια, τους πρώτους στίχους από το ποίημα «Γράμματα σε έναν πολύ νέο ποιητή» που το γνώριζα ήδη καλά από τις μέρες που το δημοσιεύσαμε στο Λογοτεχνικό Μπιστρό. Σταμάτησα στο στίχο: «(dark phrases) that sound so odd inside my mind – and make me wonder about their persistence.”  Προς μεγάλη μου έκπληξη, δεν κουνήθηκε κανένας όταν σταμάτησα και μου έδωσαν να καταλάβω πως ήθελαν να συνεχίσω. Έφτασα στο τέλος του πρώτου μέρους και τους μίλησα «about the fixed stare of a seventeen year old son – that hasn’t been aimed at the poet/father yet.”

Το Ημερολόγιο ενός Αδέσποτου Σκύλου

ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ
 
 


 
Η μάνα τού καθαρίζει τα σεντόνια κάθε μέρα στις επτά το πρωί.
Ανοίγει τα παράθυρα· μπαίνει μπαμπάκι αέρας στο δωμάτιο. Μια ιδέα γαρδένιας που ανθίζει παράταιρα στον κήπο. Ύστερα του διαλέγει ρούχα: παντελόνι βαμβακερό, γκρι φανελένιο πουκάμισο, παπούτσια που τρίζουν γιατί έχουν να περπατηθούν πολλά χρόνια. Κύριος οίδε πόσα χρόνια.
Τον κουβαλάει στην πλάτη, κατεβαίνει την εσωτερική σκάλα του σπιτιού με δυσκολία. Μαζεύονται οι ρυτίδες γύρω από το στόμα της σαν μικρά μπλάβα φιδάκια.