ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ με το Γιώργο Βέη

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ

                                                                    Το κύμα



Περιμένω έναν ντόπιο. Φίλο από τις προηγούμενες στάσεις μου εδώ. Έχουμε ήδη προγραμματίσει να πάμε να δούμε τα νέα αποκτήματα του εντυπωσιακού, υποδειγματικού μεγαενυδρείου στο νησί Σεντόζα. Το κόσμημα της Σιγκαπούρης. Ο κύριος προορισμός των πρωτάρηδων τουριστών της περιοχής. Μου τηλεφωνεί όμως και μου λέει ότι θα ήταν καλύτερα να το αναβάλουμε για την επομένη. Έτσι, για μια ακόμη φορά, στην πόλη-νησί χωρίς κάποιον κοντά μου. Αλλά σα να μην με βγάζει τίποτε πια στο ξέφωτο της έκπληξης. Ή στην καρδιά της αιφνίδιας μετατροπής των δεδομένων.

Ερωτηματολόγιο Pivot

Στη στήλη αυτή, γνωστοί, πολύ γνωστοί και λιγότερο -έως και καθόλου- γνωστοί Έλληνες απαντούν στο ερωτηματολόγιο Pivot.

Οι  δέκα αυτές ερωτήσεις προέρχονται από τη γαλλική σειρά, "Bouillon de Culture" που την παρουσίαζε ο Bernard Pivot.  

Έχουν γίνει γνωστές στην Αμερική ως οι ερωτήσεις που απευθύνει ο James Lipton στους καλεσμένους του στο τέλος της εκπομπής του:  "Inside the Actor's Studio". 

Διονύσης Μαρίνος

 1. Ποια είναι η αγαπημένη σου λέξη;

Η λέξη “ανάσα”. Από αυτήν ξεκινούν όλα και εκεί καταλήγουν.

Ιστορίες Τέχνης με τη Γεωργία Σουβατζή

Ο τίτλος ‘’Ιστορίες Τέχνης’’, της στήλης, είναι ίσως αποπροσανατολιστικός. Μάλλον, προτιμώ να μιλάω για ιστορίες γενικά και όχι για βιογραφικά σημειώματα, που μπορεί ο καθένας να διαβάσει, οπουδήποτε. Γι’ αυτό και κάθε κείμενο θα διαπραγματεύεται θέματα σχετικά με την τέχνη πάντα, αλλά σίγουρα δεν θα πρόκειται για αφηγηματικά κείμενα βασισμένα στη ζωή και το έργο καλλιτεχνών, όπως αρχικά συνέβη.

Αυτή τη φορά η ιστορία σχετίζεται με τα μουσεία.

ΣΤΗ ΘΥΜΗΣΗ ΣΟΥ - Ελένη Κοφτερού

Μου λείπεις πολύ…

Μου λείπει η τρυφερή, λίγο βραχνή, με μια υποψία δισταγμού και μια μαρτυρία κόπωσης φωνή σου, κάθε φορά που απαντούσες στο τηλέφωνο:

-Πως είσαι σήμερα; σε ρωτούσα

-Όχι και τόσο καλά, απαντούσες σα να μου εκμυστηρευόσουν ένα μικρό μυστικό.

Μου λείπει το παιδικό, απορημένο βλέμμα σου, που ζούσε φυλακισμένο σε γερασμένο πρόσωπο.

Μου λείπει η ηρεμία και η νηφαλιότητα στις σιγανές προσεκτικές κινήσεις σου.

Μου λείπει ο στεγνός περιοδικός ήχος του μπαστουνιού όταν ανέβαινες τη σκάλα και το τρίξιμο του κλειδιού στην πόρτα.

Μου λείπει η έκπληξη, η αμηχανία και η δικαιολογημένη αδιαφορία σου, όταν σε ρωτούσα: -Πως είναι τα μαλλιά μου;

Γράμμα από το Μαιευτήριο - Γιώργος Γλυκοφρύδης

Η Μαριλένα τελικά ήρθε σιωπηλά και ήσυχα.

Μετά από εννέα μήνες σοβαρών διαπραγματεύσεων και έντονων κινήσεων μέσα στα υγρά του πλακούντα, αποφάσισε να τροχοδρομήσει στο αεροδρόμιο ενός λευκού αποστειρωμένου κρεβατιού στις 10:35 της Τρίτης της 25^ης Μαρτίου του 2009. Στο ζώδιο του Κριού. Στην επέτειο μιας επανάστασης.

Ο πύργος ελέγχου μας ειδοποίησε για την άφιξη εκεί γύρω στις 06:30 της ίδιας ημέρας. Μια και μισή ώρα αργότερα η μητέρα της Μαριλένας ήταν ξαπλωμένη, κατάφωτη και δεμένη, στην αίθουσα αφίξεων, με όργανα να μετράνε τον οργανισμό του ταξιδιώτη που αναμενόταν με όλες τις τιμές.

Η Μαριλένα ήρθε σιωπηλά και ήσυχα.

ΜΕ ΦΕΓΓΑΡΙ - Κασσάνδρα Αλογοσκούφι

“Madam Art and her Pious Lord”

Painting by Mentjouk

Ο άνθρωπος ξαφνικά βρέθηκε μέσα στο λιβάδι. Φύσαγε ένα ανάκατος αέρας. Έφερνε τα πανύψηλα γρασίδια μία απ’ τη μια μεριά, μια απ’ την άλλη.

Ο άνθρωπος όπου και να κοίταγε έβλεπε τα ψηλά φυτά να αναδεύουν. Ένοιωθε βέβαια σα να βρισκόταν σε βυθό σκοτεινό που τα πάντα κυμάτιζαν σαν εβένινα φύκια. Η καρδιά του δεν του αρκούσε. Δεν την ένοιωθε πια και γι’ αυτό έτρεχε βιαστικά μέσα στο λιβάδι. Όπου και να κοίταγε έβλεπε τις φιδένιες ταινίες του χόρτου να κυματίζουν θριαμβευτικά.