5 Οκτωβρίου 2022


 

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ!

Το Λογοτεχνικό Μπιστρό σας προσκαλεί να συμμετάσχετε στο ολοκαίνουριο χειμωνιάτικο τεύχος του!
Στείλτε μας τις ιστορίες σας (500 έως 10.000 λέξεις) με θέμα ή φόντο το χειμώνα, τα Χριστούγεννα ή την Πρωτοχρονιά. Οι ιστορίες θα αναρτηθούν στον ιστότοπό μας.
 
Αν συγκεντρωθούν αρκετά διηγήματα, μπορεί να συμπεριληφθούν και σε χάρτινη ανθολογία μέσω POD (print on demand) που θα διατεθεί μέσω Amazon, Book Depository και Ingram Spark.
Τα πνευματικά δικαιώματα θα παραμείνουν 100% δικά σας.
Τα διηγήματα μπορούν να ανήκουν σε οποιοδήποτε λογοτεχνικό είδος, πρέπει να είναι στην ελληνική γλώσσα και να μην ξεπερνούν τις 10.000 λέξεις (δεν θα τα χαλάσουμε βέβαια αν είναι λίγο παραπάνω), χωρίς ορθογραφικά, γραμματικά ή τυπογραφικά λάθη -- με άλλα λόγια, πρέπει να έχουν περάσει από επιμέλεια πριν να τα στείλετε.
Ημερομηνία υποβολής διηγημάτων μέχρι 15 Νοεμβρίου 2022.
Οι ιστορίες θα αναρτηθούν την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ: https://docs.google.com/.../1FAIpQLScEL4255Dbh9v.../viewform

 

16 Σεπτεμβρίου 2019

Ερωτηματολόγιο Pivot - Ιφιγένεια Τέκου

Στη στήλη αυτή, γνωστοί, πολύ γνωστοί και λιγότερο -έως και καθόλου- γνωστοί Έλληνες απαντούν στο ερωτηματολόγιο Pivot.

Οι  δέκα αυτές ερωτήσεις προέρχονται από τη γαλλική σειρά, "Bouillon de Culture" που την παρουσίαζε ο Bernard Pivot.

Έχουν γίνει γνωστές στην Αμερική ως οι ερωτήσεις που απευθύνει ο James Lipton στους καλεσμένους του στο τέλος της εκπομπής του:  "Inside the Actor's Studio".

Ιφιγένεια Τέκου

 

1. Ποια είναι η αγαπημένη σου λέξη;

Ζωή.
 

2. Ποια είναι η λέξη που αντιπαθείς περισσότερο;

Βαριέμαι.


3. Τι σε ερεθίζει δημιουργικά, διανοητικά ή συναισθηματικά;

Όμορφες συζητήσεις με ενδιαφέροντες ανθρώπους.


4. Τι σε απωθεί;

Να απαιτεί κάποιος ανταπόδοση όταν προσφέρει τη βοήθειά του.


5. Ποια είναι η αγαπημένη σου βρισιά;

Αι σιχτίρ.


6. Ποιον θόρυβο ή ήχο προτιμάς;

Βροχή.


7. Ποιον θόρυβο ή ήχο απεχθάνεσαι;

Παρατεταμένο γάβγισμα.


8. Ποιο επάγγελμα πέρα από το δικό σου θα ήθελες να δοκιμάσεις;

Σεφ.


9. Ποιο επάγγελμα δε θα ήθελες με τίποτα να κάνεις;
Ιατρός.

10. Αν υπάρχει Παράδεισος, τι θα ήθελες να σου πει ο Θεός όταν φτάσεις εκεί;

Γύρνα πίσω!

 

Σύντομο βιογραφικό


Η Ιφιγένεια Τέκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και πήρε μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως διοικητική υπάλληλος σε πολυεθνικές εταιρίες, ενώ πλέον κάνει μεταφράσεις και παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδιά. Μέχρι στιγμής έχουν εκδοθεί οκτώ βιβλία της με πιο πρόσφατο το βιβλίο «Η μοίρα της Πηνελόπης» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Απαντήστε κι εσείς στο ερωτηματολόγιό μας. Θα βρείτε τις ερωτήσεις εδώ: https://literarybistro.blogspot.com/2019/06/pivot.html  και - πού ξέρετε; - μπορεί να τις δείτε δημοσιευμένες.

15 Σεπτεμβρίου 2019

Ερωτηματολόγιο Pivot - Μάρη Τσαμακίδου Παπαποστόλου

Στη στήλη αυτή, γνωστοί, πολύ γνωστοί και λιγότερο -έως και καθόλου- γνωστοί Έλληνες απαντούν στο ερωτηματολόγιο Pivot.

Οι  δέκα αυτές ερωτήσεις προέρχονται από τη γαλλική σειρά, "Bouillon de Culture" που την παρουσίαζε ο Bernard Pivot.

Έχουν γίνει γνωστές στην Αμερική ως οι ερωτήσεις που απευθύνει ο James Lipton στους καλεσμένους του στο τέλος της εκπομπής του:  "Inside the Actor's Studio".

Μάρη Τσαμακίδου Παπαποστόλου

 

1. Ποια είναι η αγαπημένη σου λέξη;

Μαγεία.
 

2. Ποια είναι η λέξη που αντιπαθείς περισσότερο;

Πρέπει.


3. Τι σε ερεθίζει δημιουργικά, διανοητικά ή συναισθηματικά;

Η νοσταλγία.


4. Τι σε απωθεί;

Η κουτοπονηριά.


5. Ποια είναι η αγαπημένη σου βρισιά;

Άι σιχτίρ.


6. Ποιον θόρυβο ή ήχο προτιμάς;

Το γρατσούνισμα της πένας στο χαρτί.


7. Ποιον θόρυβο ή ήχο απεχθάνεσαι;

Το ''ίσο'' του ψάλτη.


8. Ποιο επάγγελμα πέρα από το δικό σου θα ήθελες να δοκιμάσεις;

Δικαστής ανηλίκων.


9. Ποιο επάγγελμα δε θα ήθελες με τίποτα να κάνεις;

Πολιτικός.


10. Αν υπάρχει Παράδεισος, τι θα ήθελες να σου πει ο Θεός όταν φτάσεις εκεί;
Βρε, καλώς μου το!
 

Σύντομο βιογραφικό


Γεννήθηκα στο Βόλο το 1952. Σπούδασα Γαλλική και Ελληνική Φιλολογία.Υπηρέτησα ως καθηγήτρια και γυμνασιάρχης επί 31 χρόνια, καθώς και μουσική στο Εθνικό Ωδείο Βόλου. Υπήρξα μέλος των χορωδιών του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Τερψιχόρης Παπαστεφάνου. Συνεργάστηκα σε μουσικές παραγωγές και εμφανίσεις και συνεδέθην φιλικά δια βίου με τους συνθέτες: Μάνο Χατζιδάκι, Νίκο Μαμαγκάκη, Χρήστο Λεοντή, Ηλία Ανδριόπουλο, Γιώργο Τσαγκάρη, Θύμιο Παπαδόπουλο, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Γιάννη Αργύρη και τους μουσικούς παραγωγούς: Ρηνιώ Παπανικόλα και Γιώργο Μητρόπουλο. Ερμήνευσα το μουσικό θέμα της βραβευμένης μικρού μήκους ταινίας "Νειλώ" του Τάσου Μπουλμέτη. Μέλος του Θεατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, στα φοιτητικά μου χρόνια, ερμήνευσα ρόλους σε έργα όπως: ''Ο κύκλος με την κιμωλία'', κ.α.
Το "Πιστοποιητικό ζωής" είναι το πρώτο βιβλίο μου που κυκλοφορεί. Μικρές συλλογές διηγημάτων και ποιημάτων, όπως τα «Λογοτεχνικά Ιντερμέδια», «Φθέγγομαι» κλπ δημοσιοποιήθηκαν μόνο διαδικτυακά. Το διήγημά μου «Έπρεπε ν΄ανθίσει;» απέσπασε έπαινο σε διαγωνισμό του "BONSAISTORIES". Έχω στο συρτάρι ένα σημαντικό όγκο γραπτών που κάποια από αυτά ίσως στο μέλλον εκδοθούν. 
            

Απαντήστε κι εσείς στο ερωτηματολόγιό μας. Θα βρείτε τις ερωτήσεις εδώ: https://literarybistro.blogspot.com/2019/06/pivot.html  και - πού ξέρετε; - μπορεί να τις δείτε δημοσιευμένες.

21 Ιουνίου 2019

Ερωτηματολόγιο Pivot - Χρυσούλα Χρήστου

Στη στήλη αυτή, γνωστοί, πολύ γνωστοί και λιγότερο -έως και καθόλου- γνωστοί Έλληνες απαντούν στο ερωτηματολόγιο Pivot.

Οι  δέκα αυτές ερωτήσεις προέρχονται από τη γαλλική σειρά, "Bouillon de Culture" που την παρουσίαζε ο Bernard Pivot.

Έχουν γίνει γνωστές στην Αμερική ως οι ερωτήσεις που απευθύνει ο James Lipton στους καλεσμένους του στο τέλος της εκπομπής του:  "Inside the Actor's Studio".

Χρυσούλα Χρήστου

 

1. Ποια είναι η αγαπημένη σου λέξη;

Όνειρο.
 

2. Ποια είναι η λέξη που αντιπαθείς περισσότερο;

Αφήγημα


3. Τι σε ερεθίζει δημιουργικά, διανοητικά ή συναισθηματικά;

Πολλά και διαφορετικά. Εξαρτάται απο την ψυχονοητική κατάσταση που βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή.


4. Τι σε απωθεί;

Η δηθενιά και οι συμφεροντολόγοι.


5. Ποια είναι η αγαπημένη σου βρισιά;

Άντε χάσου απο δώ.


6. Ποιον θόρυβο ή ήχο προτιμάς;

Τα κύματα της θάλασσας.


7. Ποιον θόρυβο ή ήχο απεχθάνεσαι;

Το κομπρεσέρ.


8. Ποιο επάγγελμα πέρα από το δικό σου θα ήθελες να δοκιμάσεις;

Χορεύτρια.


9. Ποιο επάγγελμα δε θα ήθελες με τίποτα να κάνεις;

Δημοσιογράφος.


10. Αν υπάρχει Παράδεισος, τι θα ήθελες να σου πει ο Θεός όταν φτάσεις εκεί;

Έλα να πιούμε ένα ωραίο λευκό κρασί.

 

Σύντομο βιογραφικό


Είμαι σκηνοθέτης -ηθοποιός. Είμαι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκα στο Μακρυχώρι Λάρισας το 1962. Αποφοίτησα από την Δραματική Σχολή 1990. Επίσης σπούδασα Φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, τραγούδι στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης και σπουδές στον σύγχρονο και κλασσικό χορό. Ζω μόνιμα στην Λάρισα και εργάζομαι ως σκηνοθέτης και ηθοποιός. Έχω συνεργαστεί με το Θεσσαλικό Θέατρο και με άλλα επαγγελματικά θεατρικά σχήματα της πόλης. Παράλληλα, έχω εργαστεί σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και περιοδικά της Λάρισας. Τέλος, έχω συμμετάσχει σε τέσσερις ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους..             

Απαντήστε κι εσείς στο ερωτηματολόγιό μας. Θα βρείτε τις ερωτήσεις εδώ: https://literarybistro.blogspot.com/2019/06/pivot.html  και - πού ξέρετε; - μπορεί να τις δείτε δημοσιευμένες.

12 Ιουνίου 2019

Ερωτηματολόγιο Pivot - Εύη Γκάλαβου

Στη στήλη αυτή, γνωστοί, πολύ γνωστοί και λιγότερο -έως και καθόλου- γνωστοί Έλληνες απαντούν στο ερωτηματολόγιο Pivot.

Οι  δέκα αυτές ερωτήσεις προέρχονται από τη γαλλική σειρά, "Bouillon de Culture" που την παρουσίαζε ο Bernard Pivot.

Έχουν γίνει γνωστές στην Αμερική ως οι ερωτήσεις που απευθύνει ο James Lipton στους καλεσμένους του στο τέλος της εκπομπής του:  "Inside the Actor's Studio".

Εύη Γκάλαβου

 

1. Ποια είναι η αγαπημένη σου λέξη;

Αγάπη μου!
 

2. Ποια είναι η λέξη που αντιπαθείς περισσότερο;

Χαζό!


3. Τι σε ερεθίζει δημιουργικά, διανοητικά ή συναισθηματικά;

Η αγάπη και ο έρωτας!


4. Τι σε απωθεί;

Εγώ η ίδια!


5. Ποια είναι η αγαπημένη σου βρισιά;

Oh shit!


6. Ποιον θόρυβο ή ήχο προτιμάς;

Τις ανθρώπινες ομιλίες, τον ήχο του ψυγείου, τον ήχο από το ρολόι, τη βοή των αυτοκινήτων.


7. Ποιον θόρυβο ή ήχο απεχθάνεσαι;

Τους ήχους από καυγάδες, τους ήχους απ' τις έντονες λογομαχίες και όσο κι αν σας φανεί παράξενο αντιπαθώ τον ήχο του σταθερού τηλεφώνου!


8. Ποιο επάγγελμα πέρα από το δικό σου θα ήθελες να δοκιμάσεις;

Του σκηνοθέτη!


9. Ποιο επάγγελμα δε θα ήθελες με τίποτα να κάνεις;

Του κοινωνικού λειτουργού, του ψυχολόγου.


10. Αν υπάρχει Παράδεισος, τι θα ήθελες να σου πει ο Θεός όταν φτάσεις εκεί;

Εδώ είναι κι όσοι αγαπάς!

 

Σύντομο βιογραφικό


Καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια να μείνω «ζωντανή» μέσα στους αιώνες, με ό,τι μπορώ να αφήσω πίσω είτε αυτό είναι στίχοι, είτε μικρές ιστορίες, είτε φωτογραφίες, είτε τη φωνή μου μέσα απ’ την ηχογράφηση των μουσικών μου εκπομπών. "Είναι ένας υπέροχος και ξεχωριστός άνθρωπος" αυτό λένε οι άλλοι για μένα χαχα... θα το σεβαστώ και θα το δεχτώ!.             

Απαντήστε κι εσείς στο ερωτηματολόγιό μας. Θα βρείτε τις ερωτήσεις εδώ: https://literarybistro.blogspot.com/2019/06/pivot.html  και - πού ξέρετε; - μπορεί να τις δείτε δημοσιευμένες.

9 Ιουνίου 2019

Ερωτηματολόγιο Pivot - Κατερίνα Μόντη


Στη στήλη αυτή, γνωστοί, πολύ γνωστοί και λιγότερο -έως και καθόλου- γνωστοί Έλληνες απαντούν στο ερωτηματολόγιο Pivot.

Οι  δέκα αυτές ερωτήσεις προέρχονται από τη γαλλική σειρά, "Bouillon de Culture" που την παρουσίαζε ο Bernard Pivot.

Έχουν γίνει γνωστές στην Αμερική ως οι ερωτήσεις που απευθύνει ο James Lipton στους καλεσμένους του στο τέλος της εκπομπής του:  "Inside the Actor's Studio".

Κατερίνα Μόντη

 

1. Ποια είναι η αγαπημένη σου λέξη;

Θάλασσα.
 

2. Ποια είναι η λέξη που αντιπαθείς περισσότερο;

Διαταγή.


3. Τι σε ερεθίζει δημιουργικά, διανοητικά ή συναισθηματικά;

Το καινούριο, η εμβάθυνση, το μοίρασμα με άλλους.


4. Τι σε απωθεί;

Η μίμηση, η φλυαρία.


5. Ποια είναι η αγαπημένη σου βρισιά;

Γαμώτο.


6. Ποιον θόρυβο ή ήχο προτιμάς;

Βροχή.


7. Ποιον θόρυβο ή ήχο απεχθάνεσαι;

Την τριβή μετάλλων.


8. Ποιο επάγγελμα πέρα από το δικό σου θα ήθελες να δοκιμάσεις;

Αστροφυσικός ή να δημιουργώ με τα χέρια.


9. Ποιο επάγγελμα δε θα ήθελες με τίποτα να κάνεις;

Μονότονη αλυσίδα παραγωγής.


10. Αν υπάρχει Παράδεισος, τι θα ήθελες να σου πει ο Θεός όταν φτάσεις εκεί;

Έκπληξη!

 

Σύντομο βιογραφικό


Γεννήθηκα το 1962 στην ελληνική επαρχία, δεύτερο παιδί σε οικογένεια αγροτική/εργατική. Είμαι παιδίατρος, αγαπώ πολύ το διάβασμα και έχω γράψει και δημοσιεύσει ένα μυθιστόρημα και κάποια διηγήματα και ποιήματα.             

Απαντήστε κι εσείς στο ερωτηματολόγιό μας. Θα βρείτε τις ερωτήσεις εδώ: https://literarybistro.blogspot.com/2019/06/pivot.html  και - πού ξέρετε; - μπορεί να τις δείτε δημοσιευμένες.

1 Ιουνίου 2019

Επιστροφή

Καλώς ήρθατε στο Λογοτεχνικό Μπιστρό! Οι πόρτες μας είναι ανοιχτές και πάλι. Ρίξτε μια ματιά και στείλτε μας τις συνεργασίες σας!!

10 Ιουλίου 2015

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΕΡΓΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ/ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

Το Λογοτεχνικό Μπιστρό ανακοινώνει την οργάνωση ανθολογίας στα αγγλικά με έργα από όλο το φάσμα του φανταστικού και της επιστημονικής φαντασίας που θα εκδοθεί ως ανοικτό ebook σε όλες τις μεγάλες πλατφόρμες πώλησης ebook (Amazon, iTunes, Google Play κλπ).
Αν γράφετε στα αγγλικά κι ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε, παρακαλούμε διαβάστε και συμπληρώστε παρακάτω:

8 Νοεμβρίου 2014

Συνεργασίες

Λίγο πριν από τις γιορτές επιστρέφουμε για να σας ζητήσουμε να μας στείλετε συνεργασίες (διηγήματα, ποίηση, συνταγές, άρθρα κλπ) για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Αν ενδιαφέρεστε, διαβάστε τις σχετικές πληροφορίες για το πώς μπορείτε να στείλετε συνεργασίες εδώ 

 

Θα δεχόμαστε συνεργασίες μέχρι και τις 10 του Δεκέμβρη.

 

Ευχαριστούμε!


9 Οκτωβρίου 2013

Ένα απόγευμα, κάποτε - Ασπασία Βόβολα

Εικόνα πρώτη
Θυμάμαι
με είχε αρπάξει απ'το μαλλί και φώναζε δυνατά μέσ'τη μούρη μου.                                                         -Αυτό το σπαθί είναι δικό μου και δεν θα το αγγίζεις ποτέ. Τον κλώτσησα και του ξέφυγα.
-Είναι δικό μου του είπα, γράφει Αχιλλέας και είναι δικό μου,ούρλιαξα μέσ'το αυτί του.
-Εσύ είσαι γυναίκα,δέν είναι δικό σου...γυ-ναί-κα...γυ-ναί-κα...γυ-ναί-κα..
χτύπαγε τις γροθιές του τη μία στην άλλη και χοροπήδαγε γύρω μου φωνάζοντας και ξεκαρδισμένος στα γέλια..γυ-ναί-κα...
-Σταμάτα δεν είμαι γυναίκα,του φώναξα κλαίγοντας,απελπισμένη και ντροπιασμένη.Τώρα όλα τα παιδιά της γειτονιάς θα γελούσαν μαζί μου.Άκου γυναίκα.Ορμηξα ουρλιάζοντας,του άρπαξα το χέρι και το δάγκωσα με όλη μου τη δύναμη.
-Δεν είμαι γυναίκα, του είπα με μίσος,κοιτάζοντας φοβισμένη το αίμα που έτρεχε απ'το χέρι του.
Δέν πρόλαβα να καταλάβω από που μου ήρθε το χαστούκι, που μου άστραψε η μαμά,...το πρώτο και το τελευταίο που εισέπραξα ποτέ από Εκείνη.
-Δέν είμαι γυναίκα,μουρμούριζα με αναφιλητά,ενώ εκείνη έβαζε ιώδιο στην πληγή του αδελφού μου.

Μικροδιήγημα - Χαριτίνη Καρρά



«Θυμάσαι καθόλου που με πήγαινες μικρούλα στο συνεταιρισμό να ψωνίσουμε ρούχα κι επειδή είχα τα μαλλιά μου κοντά, η υπάλληλος νόμιζε πως ήμουν αγόρι και μου ‘δινε να δοκιμάσω αγορίστικες βερμούδες κι εγώ τις φόραγα και μετά σκάγαμε στα γέλια μπροστά στον καθρέφτη;; Θυμάσαι μετά που με πήγαινες σ’ εκείνο το γωνιακό το κοτοπουλάδικο και καθόμασταν οι δυο μας, έτσι όπως σπάνια το συνηθίζαμε, γιατί η μαμά πάντα θύμωνε κι έμπαινε στη μέση και δεν μας άφηνε, πάντα πίστευε η μαμά ότι δεν είναι σωστό μπαμπάς και κόρη να πολυέχουν σχέσεις μη και γίνει κανένα κακό, καμιά οικογενειακή τραγωδία απ’ αυτές των αστυνομικών δελτίων και των σήριαλ, θυμάσαι, σου λέω, εκείνα τα ξεγυρισμένα κοτόπουλα σούβλας που τρώγαμε στο κοτοπουλάδικο της γωνίας, με τα λαδωμένα τραπεζομάντηλα και τον ψήστη που του ‘φευγε πάντα ένα τεράστιο τσουλούφι από το λεκιασμένο του σκούφο κι εγώ έλεγα πως σίγουρα θα ‘χει πέσει μια τεράστια τρίχα μέσα στο σουβλιστό σου το μπούτι που το έγλυφες λαίμαργα και μου θύμωνες που σου χάλαγα τη λιχουδιά, θυμάσαι;;

Μικροδιήγημα - Νίκος Παπαδόπουλος



Θυμάμαι, όταν αμούστακα ακόμη, κυνηγάγαμε τα κοριτσάκια. Με το ελάχιστο χαρτζιλίκι μας πασχίζαμε να κάνουμε το παν για να τα εντυπωσιάσουμε. Πρώτα πρώτα αγοράζαμε χύμα τσιγάρα. Το τσιγάρο έδινε ένα κύρος. Έδειχνες άντρας. Το πουκάμισο του μεγάλου αδελφού η του θείου για τη Σαββατιάτικη έξοδο. Και βέβαια λεφτά για το κέρασμα στη βόλτα. Λεμονάδα, στραγάλια και οι πιο τυχεροί πάστα στην κοντινή Εβγα. Και τα κοριτσάκια, ντίβες πραγματικές. Περήφανο τίναγμα του κεφαλιού, στην ανθυποψία πρόκλησης. Μια κίνηση που έβαζε τα πράγματα στη θέση τους, και την χοντρή κοτσίδα να αλλάζει ώμο. Αχ αυτή η κοτσίδα.

Dream land - Χαραλαμπίδη Δέσποινα


        Θυμάμαι εκείνη την μέρα στο μετρό. Βρισκόμουν μέσα στον συρμό. Στεκόμουν μπροστά στην πόρτα. Η πόρτα ανοίγει αυτόματα. Κατέβηκα στον σταθμό Χ.    Θα έπρεπε να είναι γνώριμος, αλλά δεν ήταν.  Μια μεγάλη ταμπέλα έγραφε «UNDERGROUND ». Προχώρησα προς την έξοδο αλλά ανακάλυψα πως δεν υπήρχαν σταθερά σκαλοπάτια, μόνο κυλιόμενες σκάλες καθόδου. Μια καθαρίστρια κρατούσε ένα πανάκι στο χέρι και καθάριζε τον πλαστικό μαύρο ιμάντα στην άκρη των κυλιόμενων. Σκέφτηκα να τις ανεβώ ανάποδα. Να ανέβω την κάθοδο, αλλά είχε κόσμο, δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω.

Σκοτεινή - Βάλια Καραμάνου



Θυμάμαι ακόμα την πιο αλλόκοτη και ανατριχιαστική εμπειρία των παιδικών μου χρόνων , την πρώτη φορά που με πήρε ο πατέρας μαζί του στη δουλειά: Θα μεταφέραμε μελίσσια ως τη Σκοτεινή, ένα χωριό τρεις ώρες μακριά από το δικό μας. Δωδεκάχρονο αγόρι εγώ τότε, με τη φαντασία μου ακόρεστη, θεωρούσα την πιο σπουδαία περιπέτεια ένα ταξίδι σ’ ένα μακρινό τραχύ τόπο ανάμεσα στα βουνά με ένα όνομα συνδεδεμένο άρρηκτα με θρύλους και μυστήριο! Ξεκινήσαμε το απομεσήμερο με το αγροτικό μας για τη Σκοτεινή . Το νύχτωμα μας βρήκε λίγο έξω από το χωριό.

Μικροδιήγημα - Ιωάννα-Μαρία Νικολακάκη

Θυμάμαι, Παρασκευή απόγευμα στο μεγάλο σαλόνι του μεγάρου. Την ώρα που ο ήλιος ολοκλήρωνε το σεργιάνι του στην φθινοπωρινή αυλή της πόλης κι έδινε, επάξια πια, τα σκήπτρα στη 14η νύχτα του τρέχοντος μηνός. Οι βαριές, κιτρινισμένες κουρτίνες ήσαν τραβηγμένες -σαν παραμακρεμένες αφέλειες- δεξιά κι αριστερά από την παλιά ξύλινη μπαλκονόπορτα θαρρείς κι η μπαλκονόπορτα ήταν πρόσωπο που η ταφταδένια ξεθωριασμένη ύφανση της κουρτίνας την ενοχλούσε στο να δει τον κόσμο ανεμπόδιστα και να σχηματίσει μια γνώμη ξεκάθαρη.

Μικροδιήγημα - Ηλίας Ε. Τρακάδας

Θυμάμαι ήταν καλοκαίρι. Έκανε αφόρητη ζέστη. Το υπόγειο ήταν σκοτεινό και η ατμόσφαιρα αποπνικτική. Απόλυτη ησυχία. Πριν μερικές μέρες τη ζητούσα απεγνωσμένα. Τώρα με εκνεύριζε αφάνταστα. Δεκαπεντάυγουστος. Η Αθήνα είχε αδειάσει. Οι δρόμοι είχαν ερημώσει. Στην άδεια πολυκατοικία μόνο εγώ. Ο νοικάρης του υπογείου. Έκλεισα τον υπολογιστή και τσαλάκωσα στο τασάκι το τελευταίο μου τσιγάρο. Ένιωσα το στόμα μου πικρό. Τα χρήματα ήταν στον λογαριασμό μου. Τα μισά. Τα άλλα μισά θα τα έβαζαν μετά. Μετά τη «δουλειά». Την τελευταία μου «δουλειά». Κοίταξα μπροστά μου, πάνω στο δρύινο τραπεζάκι του σαλονιού, τον φάκελο.

Η γοργόνα - Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης



«Θυμάμαι το κορμί της να αγγίζει το δικό μου. Η ξανθιά γυναίκα με τα γαλάζια μάτια έκανε την εμφάνισή της μέσα από τα γάργαρα νερά. Μου χαμογέλασε αχνά κι ένιωσα μονομιάς ένα πετάρισμα στην καρδιά μου. Ξέρεις, το προκλητικό της βλέμμα ήταν γεμάτο υποσχέσεις.
Αυτό το περιστατικό έλαβε χώρα αν θυμάμαι καλά πριν από περίπου μία μέρα στην παραλία της Επανομής. Είχα πάει με κάτι φίλους τα μεσάνυχτα για ένα βραδινό μπάνιο. Είχαμε μαζί μας μπύρες, μια κιθάρα και ο Μάνος είχε φροντίσει να φέρει με το αυτοκίνητό του αρκετά ξύλα για να ανάψουμε φωτιά.